Wat doe je als je geheime liefde zo geheim moet blijven dat je beter een tijdje geen contact meer kunt hebben? Dat je die liefde beter een paar maanden in de ijskast kunt zetten, ondanks de vurigheid ervan?

Dan kun je de ogen uit je kop janken, het op een zuipen zetten of apatisch voor je uit staren op de bank. Of een combinatie van die drie. Helaas roepen die dingen veel vraagtekens op bij meneer mijn man, dus gooi ik het over een andere boeg: afleiding zoeken!

Met kind achterop de fiets trek ik daarom vandaag de wijde wereld in. De tocht gaat langs de kinderboerderij, de grote M (kinderen worden nog wel gelukkig van een Happy Meal...) en een speeltuin. En voor de ultieme afleiding langs een batterij kledingwinkels (voor mij) en speelgoedparadijzen (voor kind), die hun omzet vandaag zien pieken door mijn liefdesverdriet. Ik schiet volledig vol op het moment dat we argeloos een winkel binnenwandelen en het liedje van Akon de ruimte vult: "Nobody wanna see us together, but it don't matter no, cause I got you..." 

Gelukkig is het niet alleen kommer & kwel in huize Van der Waal. De liefde is zo puur en mooi dat de ijskast onmogelijk alle pret kan drukken. Mijn lief zit stevig in mijn hart. Dat is een krachtig gevoel. In korte tijd hebben we prachtige herinneringen gemaakt, en hopelijk komt er na de ijskast nog veel moois. Ondertussen houd ik me vast aan ons liedje ("Cause we gon' fight, oh yes we gon' fight, believe we gon' fight, fight for our right to love").